Na een lange vakantie die duurde tot 10 januari (ik was aan het reizen), kwam ik thuis en deed ik iets dat verrassend natuurlijk voelde:
Ik bracht 11, 12, 13 en 14 januari door met wat ik het liefste doe — vier dagen achter elkaar code schrijven.
En eerlijk? Ik was oprecht gelukkig.
Er is iets diep bevredigends aan:
- technische problemen oplossen,
- onderweg nieuwe vaardigheden leren,
- en zien hoe een project met elke commit echter wordt.
Natuurlijk is rust belangrijk. Ik doe niet alsof een burn-out een soort erebadge is.
Maar als ik eerlijk ben, vind ik rust soms een beetje… saai — tenminste vergeleken met de uitdaging en voldoening van dingen bouwen. Coderen geeft me die mix van focus + vooruitgang + nieuwsgierigheid die ik eigenlijk door niets anders kan vervangen.
Ik wilde deze energie delen omdat dit een van de weinige gevoelens is waar ik echt volledig zeker van ben:
Zelfs als niemand me ervoor zou betalen, zou ik nog steeds code schrijven.
Mijn persoonlijke projecten zijn hoe ik leer. Ze zijn tegelijk mijn speeltuin en mijn trainingsveld.
Op dit moment kosten ze me vooral geld en leveren ze nul omzet op — en toch hou ik er nog steeds van:
- VDS-servers
- Kosten voor AI-tokens
- Domeinkosten
Het is een investering in vaardigheden, momentum en nieuwsgierigheid — en voor mij is dat het absoluut waard. 💡💻
#softwaredevelopment #continuouslearning #sideprojects #developerlife #buildinpublic #careerintech #learningbydoing