Terug naar de blog
17 november 2026Sergei Solod12 min leestijd

Hoog CPU-gebruik op een statische Next.js-site: regexdoorverwijzingen optimaliseren

Een statische Next.js-site verbruikte veel CPU-tijd door regexdoorverwijzingsmaps in nginx. Ontdek hoe opzoekacties met exacte sleutels, echte HTTP-pariteitstests en gecontroleerde benchmarks oude pagina- en media-URL's intact hielpen houden terwijl het CPU-werk sterk afnam.

NginxPrestatiesPCREDoorverwijzingenNext.js

De frontend was al omgezet naar statische HTML. nginx serveerde de gegenereerde pagina's en mediabestanden rechtstreeks, maar de workerprocessen besteedden bij gewone verzoeken onverwacht veel CPU-tijd. Er was geen rendering door Next.js per verzoek die nog geoptimaliseerd kon worden. Het kostbare werk gebeurde eerder: nginx moest bepalen of een URL onder een steeds grotere verzameling oude doorverwijzingen viel.

De uiteindelijke oplossing liet de oude links gewoon werken. Doorverwijzingen voor pagina's en aliassen voor genummerde afbeeldingen en video's bleven behouden, maar duizenden vergelijkingen met reguliere expressies maakten plaats voor een klein aantal controles op de padstructuur en opzoekacties in hashtabellen. De wijziging werd uitgerold en getoetst aan het oorspronkelijke routeringsgedrag. Een gecontroleerde benchmark, die meerdere keren werd herhaald, liet voor de geteste mix van verzoeken een ruim honderdvoudige daling van de CPU-tijd van nginx-workers zien, zonder verandering in de HTTP-antwoorden.

Waarom een statische Next.js-export toch veel CPU-tijd kan kosten

Bij een statische export vindt de rendering van pagina's niet meer tijdens het afhandelen van verzoeken plaats. De routeringslogica van nginx verdwijnt daarmee niet. Voordat nginx een HTML-pagina of afbeelding kan serveren, moet het mogelijk een pad normaliseren, doorverwijzingsmaps evalueren, een location selecteren, controleren of bestanden bestaan en het antwoord samenstellen. Een snel bestandssysteem compenseert niet voor kostbare URL-vergelijkingen die bij ieder verzoek opnieuw worden uitgevoerd.

In de configuratie waren twee soorten oude regels opgebouwd. Exacte aliassen voor oude pagina's verwezen naar nieuwe canonieke paden. Ook aliassen voor paginering stuurden vervallen paden door, maar die volgden gemeenschappelijke structuurpatronen. Daarnaast gebruikten hernoemde mediapaden expressies die optionele afbeeldingsnummers vastlegden, terwijl videonamen hun eigen aliasregels hadden. Het probleem was niet het bestaan van doorverwijzingen, maar het feit dat grote groepen doorverwijzingen met vrijwel dezelfde structuur als afzonderlijke regexen waren vastgelegd.

Sluit eerst andere oorzaken met vergelijkbare CPU-symptomen uit

De site draaide in een gevirtualiseerde Linux-omgeving. Daardoor was CPU-stealtijd door de hypervisor aanvankelijk een mogelijke verklaring. In plaats van een hoge load average meteen als diagnose te zien, vergeleek ik het CPU-gebruik, de stealtijd, het CPU-verbruik per proces, de geheugendruk en de wachttijd op schijf-I/O. Dit waren mijn basisgereedschappen:

mpstat -P ALL 1 5
pidstat -u -C nginx 1 5
vmstat -w 1 6

MASTER=$(systemctl show nginx -p MainPID --value)
WORKERS=$(pgrep -P "$MASTER" -d,)
perf record -F 49 -g -p "$WORKERS" -- sleep 10
perf report --stdio --no-children -g none

De belangrijkste waarneming was dat de nginx-workers veel CPU-tijd in gebruikersmodus verbruikten, terwijl de stealtijd relatief laag bleef. De metingen wezen niet op aanhoudende wachttijd op schijf-I/O of actief swappen als voornaamste verklaring. Aan het procesoverzicht zag ik welk programma druk was; met perf kon ik beter vaststellen wat het aan het doen was.

In één steekproef was ongeveer een derde van de gemeten CPU-activiteit toe te schrijven aan pcre_exec, met daarnaast tijd in ngx_http_regex_exec en ngx_regex_exec. Dat zijn de functies die je verwacht wanneer nginx via PCRE reguliere expressies uitvoert. Het profiel bewees niet welke afzonderlijke doorverwijzingsmap verantwoordelijk was, maar maakte herhaaldelijke regexevaluatie wel een veel aannemelijkere verklaring dan een probleem met het renderen van statische HTML.

De verborgen kosten van opeenvolgende regexregels in een nginx-map

Een nginx-map is op zichzelf niet traag. Letterlijke tekenreekssleutels zijn efficiënt op te zoeken, terwijl regexregels, na de matchcategorieën met hogere prioriteit, in de geconfigureerde volgorde worden bekeken. Mapvariabelen worden geëvalueerd wanneer ze worden gebruikt. Een grote regexmap is dus vooral van belang wanneer het resultaat vaak nodig is bij het afhandelen van verzoeken. Zelfs een bestaande canonieke afbeelding die met geen enkele oude alias overeenkomt, kan veel vergeefse vergelijkingen veroorzaken voordat nginx de bytes ervan serveert.

Dit verschil verklaart ook waarom het misleidend zou zijn geweest om simpelweg alle location ~-blokken te tellen. De keuze van een location via een regex en de evaluatie van regexen binnen een map zijn verschillende mechanismen. Profilering laat zien welk soort werk duur is; onderzoek naar de route die een verzoek aflegt en naar de plekken waar variabelen worden gebruikt, maakt duidelijk waar dat werk wordt veroorzaakt.

Bij verder onderzoek bleek dat niet alleen de medialijsten verantwoordelijk waren. Een aparte verzameling doorverwijzingen voor gepagineerde pagina's veroorzaakte eveneens veel regexwerk zodra de bijbehorende map werd geëvalueerd. Alleen de afbeeldingsregels optimaliseren zou die afzonderlijke belasting niet hebben weggenomen.

Paginadoorverwijzingen: één patroon voor paginering, maar duizenden exacte bestemmingen

De paginaregels waren repetitief: de paden verschilden in een oude identificatiecode en eindigden volgens een pagineringspatroon, zoals /topics/old-a/page/99. Het was verleidelijk geweest om 99 uit het pad te halen en aan een nieuwe slug toe te voegen. Dat zou onjuist zijn geweest. Sommige historische pagineringsregels stuurden bewust elk opgevraagd paginanummer door naar één vaste laatste pagina, bijvoorbeeld /topics/current-a/page/7, ongeacht of het oorspronkelijke verzoek voor pagina 3 of pagina 99 was.

Er gold nog een belangrijke voorwaarde: nginx geeft exacte sleutels in een map voorrang boven regexen. Sommige exacte regels overruleden daardoor wat de algemene pagineringsregel zou doen. Andere regels gaven expliciet een lege tekenreeks terug om doorverwijzing van een al canoniek pad te voorkomen. Als je alleen test of de teruggegeven bestemming niet leeg is, verdwijnt het onderscheid tussen geen exacte overeenkomst en een exacte overeenkomst waarvan de waarde leeg is.

De vervanging scheidde het herkennen van een pad van het kiezen van de bestemming. Hieronder staat een vereenvoudigd, fictief voorbeeld van maps op het http-niveau van nginx:

# http context: synthetic page aliases
map $uri $normalized_path {
    default $uri;
    ~^(.+)/$ $1;
}

map $normalized_path $exact_target {
    default "__NO_EXACT__";
    /topics/old-a        /topics/current-a;
    /topics/old-a/page/2 /topics/current-a/page/2;
    /topics/old-b/page/2 "";
}

map $normalized_path $pagination_key {
    default "";
    ~^/(?<old_root>topics/[a-z0-9-]+)/page/[1-9][0-9]*$ /$old_root;
}

map $pagination_key $pagination_target {
    default "";
    /topics/old-a /topics/current-a/page/7;
    /topics/old-b /topics/current-b/page/6;
}

map $exact_target $redirect_target {
    default $exact_target;
    __NO_EXACT__ $pagination_target;
}

De eerste map behoudt het normaliseren van een afsluitende slash. De tweede bevat exacte doorverwijzingen en expliciete uitzonderingen met een lege waarde; een speciale sentinelwaarde geeft aan dat er geen exacte regel bestaat. De derde haalt met één regex het basispad voor paginering uit de URL. De vierde zoekt voor dat basispad via een exacte sleutel de oorspronkelijke, vaste bestemming op. Tot slot krijgt elke exacte overeenkomst, ook een lege uitzondering, voorrang op het resultaat van de pagineringsregel.

De server kan de uiteindelijke $redirect_target vervolgens gebruiken als deze niet leeg is. De oorspronkelijke HTTP-status blijft daarbij behouden. Als het bestaande beleid querystrings bewaart, wordt ook $is_args$args toegevoegd. De sentinelwaarde moet gereserveerd en gecontroleerd worden, zodat die nooit met een echte bestemming kan samenvallen. Het voorbeeld gebruikt neutrale paden; de generator voor productie moest zijn eigen volledige verzameling mappings en de bestaande voorrangsregels behouden.

Bij deze aanpak zie je het gedrag rond hoofdletters en kleine letters gemakkelijk over het hoofd. nginx vergelijkt letterlijke tekenreekssleutels in een map zonder onderscheid tussen hoofdletters en kleine letters, maar regexen met ~ zijn wel hoofdlettergevoelig. Je kunt bij de vervanging dus niet zomaar alle URL's in kleine letters omzetten of een ~-regel veranderen in ~* en aannemen dat het gedrag gelijk blijft. De oorspronkelijke vergelijkingsregels moeten worden nagebootst.

Doorverwijzingen voor afbeeldingen en video's: één keer ontleden, daarna de oude sleutel opzoeken

Ook de mediaregels hadden een bruikbare gemeenschappelijke structuur. Een oud afbeeldingspad bevatte dezelfde galerijcode in zowel de mapnaam als de bestandsnaam, met een optioneel numeriek achtervoegsel: /old-gallery/old-gallery-17.avif. De bestemming behield dat achtervoegsel, maar verving de mapnaam en het voorvoegsel van de bestandsnaam. Voor iedere oude galerij en iedere variant van het achtervoegsel een regex genereren kostte onnodig CPU-tijd aan vergelijkingen met dezelfde structuur.

Een efficiëntere map haalt de identificatiecode en het optionele achtervoegsel er met één regex uit en zoekt vervolgens met een letterlijke sleutel het nieuwe voorvoegsel op:

# http context: synthetic AVIF rename inventory
map $uri $legacy_image_key {
    default "";
    ~^/(?<old_id>[a-z0-9-]+)/\k<old_id>(?<image_number>-[0-9]+)?\.avif$ $old_id;
}

map $legacy_image_key $new_image_prefix {
    default "";
    old-gallery /new-gallery/new-gallery;
    old-set     /new-set/new-set;
}

# A recognized alias now has a target candidate:
# $new_image_prefix$image_number.avif
# Existing-file checks and the actual 301 remain
# in the site's media-serving configuration.

Voor een herkende alias levert /old-gallery/old-gallery-17.avif de mogelijke bestemming /new-gallery/new-gallery-17.avif op. Dit is het opzoekmechanisme, niet de volledige logica voor het serveren van bestanden. In de daadwerkelijke uitrol bleven de voorrang van bestaande bestanden, controles of het doelbestand bestaat en de beslissing om een 301 te geven onderdeel van de mediaconfiguratie. Een onvoorwaardelijke 301 in een vereenvoudigd voorbeeld zou onjuist zijn geweest als het doelbestand niet bestond.

Voor videodoorverwijzingen kwam er op vergelijkbare wijze een tabel met exacte sleutels achter één regex voor de vorm van de bestandsnaam. Ook het bestaande compatibiliteitspad voor WebP moest intact blijven: dat normaliseerde de opzoekactie voor historische aliassen naar de afbeeldingenmapping. Een optimalisatie van mediaregels is alleen geslaagd als actuele bestanden nog steeds de juiste bytes en headers teruggeven en het volgen van een oude videoalias bij bereikverzoeken nog steeds 206 Partial Content ondersteunt.

Deze voorbeelden werken alleen omdat de historische verzamelingen regels een voorspelbaar patroon voor bestandsnamen volgden. Als willekeurige afzonderlijke bestanden onafhankelijk van elkaar waren hernoemd, zou de veilige oplossing bestaan uit exacte sleutels per bestand, een gegenereerde index of een andere opzoekmethode met begrensde kosten. Je kunt dan niet doen alsof één regex bestemmingen zonder gemeenschappelijk patroon kan reconstrueren.

Wat er met de aparte 410-map gebeurde

In een ander deel van de configuratie stonden patronen voor vervallen pagina's expliciet opgesomd, uitsluitend om 410 Gone terug te geven. Die speciale map werd verwijderd nadat was vastgesteld dat de bestaande routering voor statische bestanden bij daadwerkelijk ontbrekende pagina's al 410 teruggaf. De historische metadata over vervallen pagina's bleven beschikbaar voor validatie; alleen de overbodige vergelijking tijdens het verwerken van verzoeken verdween.

Dit was een beslissing op basis van deze specifieke configuratie, geen standaardgedrag van nginx. Een eenvoudige try_files eindigt zonder aanvullende configuratie vaak in 404. Het verwijderen van een expliciete 410-regel is alleen veilig wanneer de afhandeling van ontbrekende bestanden op de werkelijke server nog steeds de vereiste 410 teruggeeft, ook voor vervallen paginerings-URL's en bij eventuele interne afhandeling van foutpagina's. Die voorwaarde werd met echte HTTP-verzoeken gecontroleerd voordat de wijziging werd goedgekeurd.

Hoe je aantoont dat een snellere doorverwijzingsmap hetzelfde gedrag behoudt

Een syntactisch geldige nginx-configuratie kan ongemerkt duizenden oude links kapotmaken. Daarom werden de oorspronkelijke regelverzamelingen gebruikt als onafhankelijke maatstaf voor correctheid, in plaats van bestemmingen achteraf uit de geoptimaliseerde uitvoer te reconstrueren. De gegenereerde opzoektabellen werden gecontroleerd op dubbele sleutels, niet-ondersteunde expressies, inconsistente voorvoegsels van afbeeldingspaden en verouderde gegenereerde bestanden. Als een regel niet veilig kon worden weergegeven, moest de generatie mislukken in plaats van die regel stilzwijgend weg te laten.

De testmatrix omvatte exacte pagina-aliassen, canonieke uitzonderingen met een lege waarde, overlappende pagineringsregels, vaste bovengrenzen voor pagineringsbestemmingen, geldige en ongeldige paginanummers, afsluitende slashes, varianten in hoofdlettergebruik en querystrings. Voor media omvatte de matrix afbeeldingen met en zonder nummertoevoeging, achtervoegsels met voorloopnullen, identificatiecodes die op cijfers eindigen, geneste doelpaden, WebP-compatibiliteit en oorspronkelijke videoaliassen. Waar het serveren van bestanden van belang was, gebruikten de tests werkelijk leesbare testbestanden en vergeleken ze antwoordinhoud, doorverwijzingen, cachegerelateerde headers en bytebereiken van video's.

Het belangrijkste was dat dit echte HTTP-controles tegen nginx waren, niet alleen vergelijkingen van tekenreeksen in JavaScript. De nieuwe configuratie werd getest met de gegenereerde matrix van verzoeken; een afzonderlijke reeks verzoeken werd vergeleken met de oorspronkelijke PCRE-configuratie. Het gerapporteerde resultaat was nul onbedoelde verschillen tussen de antwoorden. Controles direct na de uitrol bevestigden vervolgens dat de geoptimaliseerde include-bestanden actief waren en de oude, lange regextabellen niet meer.

Een gecontroleerde benchmark onderscheidde de winst van veranderingen in het verkeer

Na de uitrol verbeterden de CPU-grafieken van de productieserver aanzienlijk, maar zowel het aantal verzoeken als de samenstelling ervan was veranderd. Een drukke meetperiode vergelijken met een later rustig moment zou de verbetering die aan de configuratiewijziging kon worden toegeschreven, overdrijven.

Om de kosten van het opzoeken te isoleren, gebruikte een afzonderlijke benchmark hetzelfde uitvoerbare nginx-bestand en herhaalde hij dezelfde gemengde reeks verzoeken met de oude en de geoptimaliseerde configuratie. Daarin zaten canonieke pagina's, oude pagina-aliassen, aliassen voor paginering, ontbrekende pagina's, canonieke afbeeldingen, oude afbeeldings- en videoaliassen en ontbrekende mediabestanden. De testruns werden afgewisseld in de volgorde oud, nieuw, nieuw, oud; de antwoordstatussen en de waarden van Location kwamen overeen.

Bij deze gecontroleerde belasting verbruikten de geoptimaliseerde maps minder dan een honderdste van de CPU-tijd van de nginx-workers die de oorspronkelijke, regexintensieve maps nodig hadden. Dat resultaat werd bij herhaalde runs opnieuw gevonden. Het is een sterke meting van de verandering in de verwerking van doorverwijzingen bij precies deze mix van verzoeken. Het betekent niet dat elk productieverzoek 100 keer sneller werd of dat het totale CPU-gebruik van de server bij willekeurig verkeer in dezelfde verhouding zou dalen.

Bij latere systeemcontroles gebruikte nginx weinig CPU, was de druk op de schijf laag en bleef er veel CPU-capaciteit ongebruikt. De eerdere PCRE-bottleneck domineerde de beschikbare steekproeven na de wijziging niet meer. Bij zo'n lage belasting bevatten die steekproeven echter weinig gegevens, dus aan de percentages per functie moet niet te veel betekenis worden gehecht. De gecontroleerde vergelijking, de tests op gelijkblijvend gedrag en de geslaagde uitrol vormen het sterkere bewijs voor de oplossing.

Een veiligere aanpak voor grootschalige migraties van nginx-doorverwijzingen

Voor een andere site met veel oude URL's zou ik de migratie zo mechanisch mogelijk aanpakken: de oorspronkelijke verzameling regels behouden, het kleine aantal gemeenschappelijke padpatronen identificeren, elk patroon omzetten in een begrensde regex en de bestemmingen opslaan in maps met letterlijke sleutels. Exacte uitzonderingen voor canonieke paden, HTTP-statuscodes, controles op bestaande bestanden, querystrings, canonisering van hostnamen en hoofdlettergevoeligheid zijn zichtbaar gedrag voor gebruikers, geen bijkomstige implementatiedetails.

Daarna zou ik de volledige gegenereerde configuratie controleren met nginx -t, het oude en nieuwe gedrag met echte nginx-verzoeken vergelijken, identieke verzoeken benchmarken en de wijziging uitrollen met een terug te zetten back-up en controles na het herladen van de configuratie. Past een doorverwijzing niet in het structurele schema, behoud dan een nauw afgebakende uitzondering of een exacte regel per URL in plaats van de regel stilzwijgend te schrappen.

Het beslissende inzicht voor de diagnose was dat statische bestanden efficiënt serveren en goedkoop routeren twee verschillende eigenschappen zijn. Next.js had het renderwerk al gedaan en nginx kon de bestanden efficiënt serveren. De ontbrekende optimalisatie zat in het opzoeken dat aan het serveren van die bestanden voorafging. De oude links behouden was prima te combineren met een snelle opzoekactie.

De precieze regels voor prioriteit en evaluatie staan in de officiële nginx-documentatie over de mapmodule en over de selectie van locations in de HTTP-kernmodule.