Bloga dön
17 Kasım 2026Sergei Solod10 dk okuma

Teknik yazılarımı Medium, DEV ve Hashnode’da da yayımlamayı neden bıraktım

Kendi alan adımda yayımlamak, kontrolünü elimde tutabildiğim bir arşiv oluşturmamı sağlıyor. Başka platformlarda yeniden yayımlamak ise ancak getirdiği okurlar veya kurulan ilişkiler ek emeğe değdiğinde anlamlı. Geliştirici platformlarını neden yayın iş akışımın otomatik bir parçası olmaktan çıkardığımı ve içerik dağıtımının hangi durumlarda hâlâ işe yarayabileceğini anlatıyorum.

Geliştirici BloglarıTeknik YazarlıkSEOİçerik SendikasyonuKanonik URL’ler

Bir dönem teknik yazılarımı iki yerde yayımlıyordum: kendi web sitemde ve Medium, DEV Community, Hashnode gibi geliştirici platformlarında. Başka dillerde okuyanlar için hazırladığım sürümler de dâhil olmak üzere yazılarımın hepsini bir arada tuttuğum yer kendi sitemdi. Bu platformların ise insanların yazılarımı keşfetmesine yardımcı olmasını bekliyordum.

Zamanla yazılarımı düzenli olarak başka platformlarda da yayımlamayı bıraktım. Yazıları birden fazla yere uyarlamak, biçimlendirmek ve güncel tutmak zamanımı alıyor; karşılığında bu emeği haklı çıkaracak kadar fayda görmüyordum. Bu sırada kendi blogum yavaş yavaş okur çekmeye başlamıştı. Arada bir, karşılıklı bağlantı verme talepleri de dâhil olmak üzere iş birliği hakkında e-postalar alıyordum.

Bu deneyim beni basit bir tercihe götürdü: önce kontrolü sizde olan bir alan adında yayımlayın; diğer her platformu da iş akışınızdaki yerini sağladığı faydayla hak etmesi gereken bir dağıtım kanalı olarak görün. Medium veya DEV'in herkes için yararsız olduğunu söyleyecek kadar ileri gitmem. Ancak aynı zamanda yazılım geliştiren biri için her yerde yayın yapmak, tanıtım gibi görünen maliyetli bir alışkanlığa dönüşebilir.

Yayımlamak ve dağıtım yapmak farklı işlerdir

Yayımlama, okurların ve arama motorlarının kalıcı bir URL'de bulabileceği bir yazı ortaya çıkarır. Dağıtım ise yazıyı, başka türlü onunla karşılaşmayabilecek insanlara ulaştırır. Geliştirici platformları ikinci işi iyi yapabilir. Ama bu, kendi web sitenizdeki ilk işi otomatik olarak daha başarılı kıldıkları anlamına gelmez.

Kendi alan adımda bir açıklama yayımladığımda onu ilgili yazılara, belgelere ve projelere bağlayabiliyorum. Kullanılan teknoloji değiştiğinde yazıyı güncelleyebiliyor, URL'sini koruyabiliyor ve sitenin geri kalanıyla nasıl ilişkileneceğine karar verebiliyorum. Faydalı her sayfa, birbiriyle bağlantılı çalışmalar bütününe açılan yeni bir giriş noktası olabiliyor. Google'ın bağlantılarla ilgili rehberi, bağlantıların sayfaları keşfetmeye ve bunların alaka düzeyini anlamaya nasıl yardımcı olduğunu açıkça anlatıyor.

Bu, her yeni yazının alan adına öngörülebilir miktarda bir “SEO otoritesi” eklediği anlamına gelmiyor. Arama sonuçlarındaki başarı, yazı biriktirmenin ödülü değil. Sayfaların gerçek soruları yanıtlaması, erişilebilir olması, diğer sonuçlarla rekabet edebilmesi ve ilgi ya da atıf kazanması gerekiyor. On yıllık zayıf yazılar, on yıl sonra da zayıf yazılar olarak kalabilir. Ancak kontrol ettiğim bir adreste tutulan faydalı bir arşiv, çalışmalarımı zaman içinde geliştirme, birbirine bağlama ve koruma imkânı sunuyor.

Kendi blogumun okur kitlesi mütevazı düzeydeydi. Büyük yayın platformlarında uzun zamandır paylaşım yapan ama görünürde pek az etkileşim alan hesaplar da gördüm. Bu gözlemler, iki yayın modelini temsil eden kapsamlı bir araştırma değil. Yine de asıl oluşturmak istediğim varlık kendi sitemken neden yazılarımın birden fazla kopyasını sürdürdüğümü sorgulamama yetti.

Geri bağlantı argümanı göründüğü kadar güçlü değil

Aynı yazıyı başka platformlarda yayımlamanın en cazip gerekçesi çoğu zaman geri bağlantılar oluyor. Tanınmış bir alan adında yazı yayımlayıp projenize bağlantı verirsiniz; belki o sitenin arama motorlarındaki itibarından size de bir miktar fayda geçer.

İş o kadar basit değil. Bir yayın platformundaki kendi yazıma koyduğum bağlantı, platformun bağımsız bir editoryal tavsiyesiyle aynı şey değil. Google'ın giden bağlantılarla ilgili belgeleri, kullanıcıların oluşturduğu bağlantıların rel="ugc" ile işaretlenmesini öneriyor ve yayıncının olağan biçimde onaylamak istemediği bağlantılar için rel="nofollow" kullanımını açıklıyor. Platformlar bağlantı politikalarını kendileri belirliyor; Google da kişinin kendi yerleştirdiği herhangi bir bağlantıya atfedilebilecek aktarılabilir bir SEO değeri yayımlamıyor.

Bu da söz konusu bağlantıların her birinin değerinin kesinlikle sıfır olduğunu iddia etmeyi haklı çıkarmaz. Bir bağlantı gerçek ziyaretçiler getirebilir, birinin bir aracı keşfetmesini sağlayabilir ya da zamanla bağımsız bir yerde anılmanıza yol açabilir. Sıralama sinyali olarak nasıl değerlendirildiği, bağlantıyı barındıran sitenin adından daha fazla etkene bağlıdır. Pratikteki hata, profil açıp proje URL'si eklemeyi bir başkasının tavsiyesini kazanmakla eşdeğer saymaktır.

Aynı ihtiyat, kişisel blogumdan kendi projelerime verdiğim bağlantılar için de geçerli. Bir yazı gerçekten bir sorunu açıklıyor ve okuru ilgili bir araca yönlendiriyorsa bağlantı faydalıdır. Hedef aynı sitedeyse kullanıcıların ve arama motoru tarayıcılarının sayfalar arasında gezinmesine de yardımcı olabilir. Proje başka bir alan adındaysa bağlantı okurlar için yine yararlıdır; ancak kendi kontrolümdeki iki alan adı arasındaki bağlantının otomatik olarak güçlü ve bağımsız bir destek oyu olduğunu varsaymamalıyım.

Bazen karşılıklı bağlantı vermeyi öneren mesajlar da alıyorum. Bunu, birinin bana ulaşmanın yolunu bulduğuna dair işaret olarak görüyorum; arama motorlarında başarılı olduğumun kanıtı ya da teklifi kabul etme gerekçesi olarak değil. Google'ın spam politikaları, sıralamaları manipüle etmek için yapılan aşırı bağlantı takaslarını bağlantı spam'i sayıyor. Anlamlı bir iş birliğiyle yapay bir bağlantı düzeni aynı şey değil.

Medium, DEV ve Hashnode gerçekte ne sağlayabilir?

Tercihime karşı ciddi bir argüman var: kendi alan adımda yayımladığım bir yazının mutlaka okunacağı söylenemez. Bir teknik toplulukta, anlattığım sorunla zaten ilgilenen insanlar bulunabilir. Oradaki iyi bir tartışma geri bildirim, mesleki bağlantılar, aboneler, doğrudan ziyaretler veya ileride bağımsız yazarların vereceği bağlantılar sağlayabilir. Bazı geliştiriciler için okur kitlesi ve sohbet, her sayfa görüntülemesinin kendi sitelerinde gerçekleşmesinden daha değerlidir.

Bu fayda dağıtımdan gelir; arama sıralamasında başarıya götüreceği garanti edilen bir kestirme yol değildir. Bir gönderi üçüncü taraf bir platformda görüntüleme ve tepkiler toplayıp yazarın sitesine çok az trafik gönderebilir. Öte yandan doğru kişilere ulaşan az sayıda okur, yüksek bir görüntüleme sayısından daha değerli olabilir. Amaç iş ortakları bulmak, kullanıcı çekmek veya uzman bir toplulukla bilgi paylaşmaksa platform, ölçülebilir bir SEO kazanımı sağlamasa da işe yarayabilir.

Benim sorunum, her bir yazının o platformda bir okur kitlesi olup olmadığına bakmaksızın başka yerlerde de yayımlamanın varsayılan davranışım hâline gelmesiydi. Bir yayımlama düğmesinin bulunmasını, ona basmak için yeterli sebep sayıyordum.

Kanonik URL'ler yardımcı olur, ama kopyalamanın maliyetini ortadan kaldırmaz

İlk argümanımın en kesin hâlinde düzelteceğim noktalardan biri, aynı yazıyı başka bir yerde yayımlamak için her zaman yeniden yazmak gerektiği iddiası. Bazı platformlar içerik içe aktarmayı veya yeniden yayımlamayı destekliyor. Medium'un içe aktarma aracı, özgün yazıyı gösteren bir kanonik URL ekliyor. DEV'in yayınlama belgeleri, RSS üzerinden içe aktarmayı ve kaynak sayfayı kanonik olarak belirleme seçeneğini anlatıyor. Hashnode da kanonik URL'lerle yeniden yayımlamayı belgelemişti; ancak eski yönergelere güvenmeden önce bunların güncel arayüzle uyumlu olup olmadığı kontrol edilmeli.

Bu özellikler kopyalama ve biçimlendirme işini azaltabilir. Aynı zamanda önemli bir teknik sorunu ele alırlar: Birden fazla URL'de büyük ölçüde aynı yazı bulunduğunda arama motoru hangisini birincil sürüm kabul etmeli?

Google'ın kanonikleştirme belgelerine göre, belirtilen kanonik URL bir kesin kural değil, ipucudur. Google farklı bir sayfayı kanonik olarak seçebilir. Yinelenen içerik tek başına otomatik olarak spam ihlali veya sıralama cezası değildir. Kanonik etiketin bulunması da sıralama artışını ya da başka yerde yeniden yayımlanan kopyadan ziyaretçi akışını garanti etmez.

Gerçek kopyalarla daha geniş kapsamlı içerik dağıtımı arasında önemli bir fark da var. Google'ın başka sitelerde yeniden yayımlanan içerik hakkındaki rehberi, iş ortağı sayfaları önemli ölçüde farklıysa kanonik etiketlerin uygun olmayabileceğini belirtiyor. Amaç bu kopyaları Google Arama sonuçlarının dışında tutmaksa iş ortağının kendi sayfasında noindex kullanması daha etkili bir yöntem. Bir geliştirici, her yayın platformunun bu kontrolü sunduğunu varsayamaz. Ayrıca bir yazıyı farklı bir kitle için büyük ölçüde yeniden yazdıysam kanonik etiketi, iki farklı sayfayı sihirli biçimde aynı ilan eden bir araç gibi görmemeliyim.

Dolayısıyla aynı yazıyı farklı platformlarda yayımlamak, eskiden anlattığım kadar zahmetli olmayabilir ve teknik açıdan daha düzgün yapılabilir. Yine de bir kod örneği eskidiğinde, bağlantı bozulduğunda veya özgün yazı değiştiğinde gözden geçirilmesi gereken bir yayın daha ortaya çıkar. Asıl soru, gelen ek okurların bu bakım emeğine değip değmediğidir; kopyalamanın teknik olarak mümkün olup olmadığı değil.

Çok dilli blogum ancak yazılar faydalıysa değerlidir

Yazılarımın farklı dilleri konuşan okurlara yönelik sürümlerini yayımlıyorum. Bunları kendi sitemde tutmak, dil sürümlerini ilgisiz profillere dağıtmadan tutarlı bir gezinme yapısı altında düzenlememi ve temel açıklamayı güncellememi sağlıyor.

Arama motorları açısından çok dilli yayın yapmak, gezinme menüsündeki etiketleri çevirmekten fazlasını gerektiriyor. Google'ın yerelleştirilmiş sayfalarla ilgili rehberi, hreflang etiketinin dil alternatiflerini belirlemeye nasıl yardımcı olduğunu açıklıyor; ana içeriği çevrilmemiş sayfaların hâlâ yinelenen içerik olarak değerlendirilebileceğini de belirtiyor. İyi çeviriler, dile uygun URL'ler ve alternatif sayfalar arasında doğru ilişkiler, arşivin kullanışlı olmasına yardımcı olur. Daha fazla dil sürümü yayımlamak, sıralamaları otomatik olarak katlamaz.

Özgün site üzerinde kontrol sahibi olmaya değer vermemin bir nedeni de bu: Bilerek tasarlanmış bir bilgi mimarisini sürdürmek, platformlara dağılmış kopyalardan oluşan bir koleksiyonu yönetmekten daha kolay. Ama bu kontrol, yalnızca içeriği doğru ve okunmaya değer tuttuğum sürece faydalı.

Alan adına sahip olmak, sunucu işletmek demek değildir

Bu kararın bir başka yönü de zamanla değişti. Artık tek başına çalışan bir geliştiricinin teknik blog yayımlamak için karmaşık bir sunucu işletmesi gerekmiyor. Metin dosyalarından statik bir site oluşturulup barındırma hizmeti üzerinden sunulabilir. Örneğin GitHub Pages, koşulları ve sınırları dâhilinde ücretsiz seçeneğiyle kişisel siteleri ve blogları destekliyor.

Ama “kendi web sitemin hiçbir maliyeti yok” demek fazla kesin olur. Özel bir alan adının genellikle kayıt ve yenileme ücretleri vardır; barındırma paketlerinin sınırları bulunur. Yayın iş akışını kurmak ve sürdürmek de zaman alır. Siteyi yönetmek yerine yazmaya odaklanmak isteyen biri için yönetilen bir platform doğru tercih olabilir.

Daha anlamlı ayrım, fiziksel sunucunun kime ait olduğu değil, adres ve içerik üzerindeki kontrol. Sahibi olduğunuz alan adında yayın yaparken barındırılan bir yazılım kullanmak mümkündür. Ticari ayrıntılar önemlidir: Hashnode'un Haziran 2026 tarihli Pro duyurusu, daha önce yapılandırılmış siteleri istisna tutarak özel alan adlarını ücretli özellikler arasında sayıyor. Kendi alan adınızda barındırılan bir blog, kalıcı URL'ler oluşturma amacınızı karşılayabilir; ama mutlaka ücretsiz veya hizmet sağlayıcısına bağımlılık riskinden arınmış değildir.

Önümdeki bir saati nasıl değerlendirirdim?

Geliştireceği bir ürünü olan biri için asıl kısıt zamandır. Aynı yazıyı farklı platformlarda yayımlamak, yalnızca yeni bir yazı yazmakla değil; hata düzeltmekle, belgeleri iyileştirmekle, kullanıcılara yanıt vermekle veya mevcut bir yazıyı gerçekten daha faydalı hâle getirmekle de yarışır. Önceliklerimi basitçe şöyle sıralıyorum:

  1. Önce faydalı ve eksiksiz yazıyı kendi alan adımda yayımlamak. Kalıcı bir URL, yerinde site içi bağlantılar ve okurun gerçekten ihtiyaç duyduğu teknik ayrıntılar eklemek. Özgün yazıyı güncel tutmak.
  2. Yazıyı ilgili çalışmalarla ilişkilendirmek. Okura yardımcı olacaksa ilgili yazılara, belgelere veya projelere bağlantı vermek. Sırf sıralamaları etkilemek için yapay bağlantılar oluşturmamak.
  3. Seçici biçimde dağıtmak. Topluluğun ilgisini çekebilecek yerlerde yazıdan bir bölüm veya tek başına anlamlı bir tartışma paylaşmak. Tamamını yeniden yayımlamak bir seçenek, zorunluluk değil.
  4. Yeniden yayımlarken kaynağı belirtmek. Uygun olduğunda platformun kanonik URL ayarlarını kullanmak, yayımlanan sayfayı kontrol etmek ve ileride gerekecek düzeltmeleri hesaba katmak. Kanonik etiketin Google'ın son tercihini belirlediğini varsaymamak.
  5. Ek getiriyi değerlendirmek. Yalnızca gösterimlere veya yayımlanan yazı sayısına değil; gerçekten okuyan yönlendirme ziyaretçilerine, anlamlı sohbetlere, projeye gösterilen ilgiye ve faydalı ilişkilere bakmak. Bunları ek düzenleme ve bakım için harcanan zamanla karşılaştırmak.

Kişisel blogların her geliştirici için Medium, DEV veya Hashnode'dan daha başarılı olduğunu kanıtlayan kontrollü bir deney yapmış değilim. Gözlemlerim böyle bir iddiayı desteklemez. Burada söz konusu olan, zamanı nereye ayıracağıma ilişkin bir kural: Bir dağıtım kanalı önemsediğim sonuca sürekli olarak çok az katkıda bulunuyorsa dikkatimi doğrudan geliştirebildiğim işe ve web sitesine vermeyi tercih ederim.

Sonunda vardığım nokta

Artık her yazıyı birkaç yerde birden yayımlamak zorunda hissetmiyorum. Teknik yazılarımın, kendi alan adımda faydalı ve birbirine bağlı bir arşive dönüşmesini istiyorum. Bu arşivde ele aldığım bir sorundan, başkasına yardımcı olabilecek projelere veya açıklamalara giden açık bir yol olsun istiyorum. Ara sıra gelen mesajlar cesaret verici; ancak uzun vadeli değer belirli bir sıralama vaadinde değil, ortaya çıkan çalışmaların bütününde.

Medium, DEV, Hashnode ve Indie Hackers gibi topluluklar; belirli bir okur kitlesi, tartışma veya fırsat sağladıklarında hâlâ anlamlı olabilir. Bu sonuçları küçümsemem. Yalnızca bu platformlar popüler olduğu ya da kendi yerleştirdiğim bir geri bağlantının SEO'yu iyileştirmesini umduğum için paralel yayın iş akışları sürdürmem.

Önce çalışmalarınız için bir yuva kurun. Dağıtımı da sağladığı fayda maliyetine değdiğinde yapın. Benim için bu ayrım, her platforma yazı yetiştirmeyi bırakıp yeniden yazılım geliştirmeye dönmeyi kolaylaştırdı.