หลังจากวันหยุดยาวที่ลากมาถึง 10 มกราคม (ฉันเดินทางอยู่) ฉันกลับถึงบ้านแล้วทำบางอย่างที่รู้สึกเป็นธรรมชาติจนน่าแปลกใจ:
ฉันใช้เวลาในวันที่ 11, 12, 13 และ 14 มกราคม ไปกับสิ่งที่ฉันรักที่สุด — เขียนโค้ดติดต่อกัน 4 วัน
และพูดตามตรงนะ? ฉันรู้สึก มีความสุขจริง ๆ
มันมีบางอย่างที่ให้ความพึงพอใจลึก ๆ อยู่ในเรื่องเหล่านี้:
- การแก้ปัญหาทางเทคนิค
- การเรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ ไปพร้อมกัน
- และการได้เห็นโปรเจกต์ค่อย ๆ เป็นรูปเป็นร่างขึ้นจริงทุกครั้งที่มี commit เพิ่มเข้ามา
แน่นอนว่าการพักผ่อนสำคัญ ฉันไม่ได้จะบอกว่าการ burnout เป็นเหรียญเกียรติยศอะไรแบบนั้น
แต่ถ้าพูดกันตรง ๆ บางครั้งฉันก็รู้สึกว่าการพักมัน…น่าเบื่ออยู่นิดหน่อย อย่างน้อยก็เมื่อเทียบกับความท้าทายและความคุ้มค่าของการได้สร้างอะไรบางอย่าง การเขียนโค้ดให้ทั้ง โฟกัส + ความก้าวหน้า + ความอยากรู้อยากเห็น ซึ่งสำหรับฉันมันแทบไม่มีอะไรมาแทนได้จริง ๆ
ฉันอยากแชร์พลังแบบนี้ เพราะมันเป็นหนึ่งในความรู้สึกไม่กี่อย่างที่ฉันมั่นใจแบบไม่ลังเลเลย:
ต่อให้ไม่มีใครจ่ายเงินให้ ฉันก็คงยังเขียนโค้ดอยู่ดี
โปรเจกต์ส่วนตัวของฉันคือวิธีที่ฉันใช้เรียนรู้ มันเป็นทั้งสนามเด็กเล่นและสนามฝึกซ้อมในเวลาเดียวกัน
ตอนนี้มัน ทำให้ฉันต้องจ่ายเงิน จริง ๆ และสร้าง รายได้เป็นศูนย์ — แต่ฉันก็ยังรักมันอยู่ดี:
- เซิร์ฟเวอร์ VDS
- ค่าใช้จ่ายด้าน AI token
- ค่าธรรมเนียมโดเมน
มันคือการลงทุนกับทักษะ แรงส่ง และความอยากรู้อยากเห็น — และสำหรับฉัน มันคุ้มมาก 💡💻
#softwaredevelopment #continuouslearning #sideprojects #developerlife #buildinpublic #careerintech #learningbydoing